HET STILLE SEIZOEN

De rui vordert ook hier flink. Hoewel duiven in de rui wat vatbaarder voor ziektes zijn, lijken de duiven hier gelukkig nog gezond. Op één doffer met een nat oog na. Die laat ik gewoon uitzieken.           De duiven krijgen nu twee keer per week een bad. Omdat de meeste al vrijwel door de rui zijn en ik ze niet wil laten aanvetten, meng ik nu 10 % gerst door het voer. Als ze dat laten liggen, is dat een teken dat ze genoeg gegeten hebben. De charme van de duivensport in deze maand vind ik vooral het beoordelen van de lichting 2022 in hun nieuwe pak. Ik heb een mooi  stel goed afgerichte jongen overgehouden en regelmatig pak ik er een paar om ze te beoordelen:

  • Hoe is de uitstraling van het oog? Kleur, kweekoog of vliegoog?                                               Kleine pupil?      Pupil naar voren gericht?
  • Hoe voelt de rug aan? Loopt die vanuit de romp mooi door?                                                         Zijn de stuitbeentjes gesloten?
  • Is de voorarm van de vleugel mooi kort?                                                                                          Met mijn ringvinger meet ik de afstand tussen romp en gewricht.
  • Spieren?  Het lukt mij niet om zogenaamde lange of korte spieren te voelen.              Wel voel ik graag een duif met een stevige body.

DUIVENKEURING

Altijd fijn om andermans mening over jouw duiven te horen.

Een poosje geleden ben ik met Matthijs met de ploeg jongen en een aantal oude duiven naar Gert Jan Beute geweest om ze te laten keuren.  De ouden kwamen erg goed uit de bus: de meeste duiven met 8-  t/m  8+ en enkele met 8 ½ .  De jonge duiven bleven daar iets bij achter, maar Gert Jan zei, dat je bij hun waardering volgend jaar een kwart punt kunt optellen.  Een van de uitschieters was de Red Once , die we vorige winter hebben aangekocht bij Gebroeders Limburg. (zie stamkaart)  Hij scoorde een 8 ½ . We kweekten er 4 vroege jongen uit en die zijn er nog alle vier. Zij scoorden 8 ½   8 ½ , 8+ en 8- .   Red Once stond de eerste ronde gekoppeld aan Pipa, de moeder van Limogeswinnares Lucky . Tijdens de tweede ronde stond hij gekoppeld aan Lobke, onze beste Rekker-Westraduivin.  We zijn erg benieuwd wat dit viertal in 2023 gaat laten zien.

PRIJSUITREIKINGEN

Met een zeer geslaagd marathonseizoen achter de rug staan er mij nogal wat prijsuitreikingen te wachten.  Ik ben daar in principe niet zo’n fan van sinds ik een gehoorbeschadiging heb opgelopen. Ik heb inmiddels wel 2 gehoorapparaten, maar in een grote groep mensen zijn ze meer tot last dan tot gemak. Toch ben ik inmiddels met Matthijs naar de prijsuitreiking van Marathon Noord geweest. Voordeeltje was dat we aan ronde tafels zaten, zodat je buurman automatisch al wat naar je toe gekeerd was.  Wat hebben die mannen ( en vrouwen!!) hun zaakjes goed voor elkaar! De nogal vele huldigingen werden in vlot tempo uitgevoerd, waarbij bleek dat de ceremoniemeester zich erg goed had voorbereid. Ik mocht een mooie cheque ter waarde van €933 ontvangen. Dat was een deel van de E-Bike/fietsenpoule, gewonnen door Going Home (halfzus Lucky) op de zeer zware Cahors.  In december volgen nog de prijsuitreikingen van Afdeling 8 en van de Noordelijke Unie.

In goed gezelschap met dhrn. Van Doorn, Zwiers, Brinkman en Steenbeek.

Ook mijn broer Gerard was van de partij. Hij had de eerste Marathon Noordduif op Perpignan.

JESPER

In mijn allereerste blogbericht heb ik jullie voorgesteld aan Jesper Hollander, een jongeman van  – toen –  20 jaar oud. Hij is een oud leerling van mij. Hij was toen net met de duivensport begonnen en ik vertelde in dat bericht onder andere, dat  hij het echt in de vingers leek te hebben. Dit seizoen heeft hij het overgrote deel van de vluchten meegedaan, niet onverdienstelijk. Enkele keren was hij eerste in de B-poule.  Ook aan de taartvluchten in ’t Harde deed hij mee.   En ja hoor: op 15 oktober vloog hij zijn eerste échte 1e prijs, tegen 29 liefhebbers en 310 duiven! Leuke bijkomstigheid voor mij was, dat de winnende duif uit een ei kwam, dat hij van mij kreeg.   Haar grootouders zijn: Blue Surprise, Alexia, Viktor en Nora.   Een geslaagde koppeling van de BS-lijn op de duiven van Johan de Vries.

TENSLOTTE

Er breekt nu een nogal rustige tijd aan op het kweekhok en het vlieghok. Koppelen doen we waarschijnlijk weer in de 3e week van januari. Wel vinden we het leuk verkoopsites te volgen. Zodoende kwamen we ook op het spoor van onze laatste aankoop. Het is een zuivere Rekker-Westraduif. De vader is sterk ingeteeld naar de Zanzibar van Auke en Marijke. De moeder is ingeteeld naar de Roos.  Het doffertje heeft de kleur vooral van grootvader Zanzibar geërfd.

Eén antwoord op “HET STILLE SEIZOEN”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *